فلوتی که با این نوا "دوستان، آمده ام باز، كه این دفتر ممتاز، كنم باز و شوم قافیه پرداز" در ساعت 19:46 روز دوشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1388 در عرصه دنیای مجازی بغضش را برای همگان نواخت.

زیبا بود و آمده بود زیباییها را بنوازد تا بغض درونش را تسکین بخش آلام دردهای مردمی بکند که متین و قانعند...صبور و آفتاب سوخته... ساده و بی آلایش

" من از وسعت آبی دریا می‌آیم،

از لابه‌لای صدف‌های سفید

از پنجره ی بنام عسلویه

وکوچه پس کوچه های خیارو

کوچه‌هایش خاکی و آسفالت

و دیوارهایش پراز ساده گی است"

سه سال متن های ادبی و نوشته ها و مقالاتی در وبلاگ بغض فلوت درج شد تا فرهنگ منطقه عسلویه را بازشناساند فعالیتهای صورت گرفته در زمینه های فرهنگی را منتشر کند.

جناب آقای علی هلالی شاعر،نویسنده و هنرمند بزرگ منطقه عسلویه... شما که همیشه با فعالیتهای خستگی ناپذیرتان هنر و فرهنگ منطقه را به بهترین وجه با همه نداری ها و بی توجهی ها و ناملایمتی ها و تنها با عشقی وصف ناپذیر ابتدا به خودمان و سپس به دیگران که مدعی خشکسالی فرهنگی منطقه عسلویه هستند شناساندی

هیچ جمله ای در وصف تشکر شما نمی یابیم

حال هر روز منطقه پارس جنوبی(عسلویه) است...

بی درایتی ها هم لایه ازن را سوراخ می کند
هم ریه های مردم و شاغلین در پروژه های نفت و گاز را
و هم سرمایه ملی را به دل آتش

پنچره را که باز میکنم تمام فضای خونه مون پر میشه از بوی گاز وریه هام در تسخیرش موندن

 درعجبم از اینکه هر ازچند مدتی مادرم  صدام میزنه تا برم کپسول گاز راعوض کنم

تنها مرکز درمانی که فاقد امکانات است قادر به پاسخگویی مراجعه کنندگان نیست .

 مردم  را کلافه کرده چگونه فرزندان خردسال و بزرگسالان و افرادی که  تنگ نفسی و سایر بیماری ها دارند را به کجا ببرند؟

این امر قبلا سابقه نداشته  است.

 علت نشت این گازوئیل تا الان نامشخص است.

زادگاه من عشق به آبادیست

بوی سخاوت گفتن آرزوها

وشنیدن دردهاست.

زادگاه من آن پایین آبادیست

 چشمه ای می چوشد

خرم و آباد در رقص چناره ها ،

بوی نسیم گاز

با آتش شعله ها مادرم می پزد

هلیم در دیک مخازن گاز،

مردم ما کجا مقصرند

که نانشان ازانبارهای سرباز گوگرد

تلخ شود و قلمه شان  از خراش خونین گلو بگذرد،

همه چیز نهفته است در این خاک

حتی سعادت و آبادی !

ولی همه چیز آب دار شده است

مثل انار سرخ رسیده

که دانه های یاقوتیش ،

بانیشخنده با امید استاندار

از پوست درآمده تا دربازار آنجا

بفروش رود

ولی که حیف برمی گردد در بازارچه

انتهای کوچه بمست ما

 دردست پیر زن خرفت

غلط می خورد تو جوی آب،

مردم ما کجا مقصرند که حُسن مهربانیشان

بفروش رود وگفته شان خموش شود؟

مردم ما کجا مقصرند که گفته های یک شاعر

 سند حال پردازش یک تاریخ شود

 وآنها را به آدمهای خمار توی خواب بسراید؟!

همه چیز آبدار شده است

(شاعر : علی هلالی 91/2/18

دیر زمانی است که از عدم توجه جوانان و دانش آموزان به علم و دانش در منطقه شکایت می کنیم و همیشه درد دل معلمان دلسوز از کم توجهی دانش آموزان به این موضوع بوده است.

اکنون تعدادی از جوانان دست به کار شده اند و سایتی قوی و فعال راه اندازی نموده اند و با مطالبی مفید و به روز سعی در پر نمودن خلاء فعالیت های علمی در منطقه کرده اند.

به جاست که همگی در بزرگ نمودن این نهال همدل و همیاری کنیم.

حکایت پروژه هایی که در عسلویه کلنگ زده می شود.

نصرالله شفيعي مديركل سابق فرهنگ و ارشاد اسلامي استان بوشهر در خصوص انتقاد اخير كاربران پايگاه خبري «خليج فارس» در خصوص وضعيت نامشخص مجتمع فرهنگي عسلويه جوابيه اي را ارسال كرد.
متن اين پاسخ در ادامه آمده است:
جناب آقای احمدی
مدیر مسؤول محترم پایگاه خبری خلیج فارس
سلام علیکم
با احترام، از آنجا که چندین بار در چند ماه اخیر از طرف کاربران اين پايگاه خبري مطالب انتقاد آمیزی در مورد مجتمع فرهنگی عسلویه در آن پایگاه مشاهده نمودم، که انتقاد به حقی هم می باشد، لازم دیدم برای روشن شدن اذهان عمومی اشاره ای به سرگذشت این مجتمع بنمایم، تا همه ی ابهامات رفع گردد.

اوایل سال 1387 بود که از دفتر جناب آقای صفار هرندی وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی با من تماس گرفته شد که ایشان قرار است به سازمان  منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس سفر نماید،  از من نیز دعوت شد که حضور داشته باشم. ضمناً دعوت نامه ای از منطقه ویژه نیز برای من آمد. درست در شبی که قرار بود فردای آن وزیر ارشاد و هیئت همراه در عسلویه حضور داشته باشند، استاندار وقت،  آقای افراشته به من زنگ زد و راجع به حضور وزیر ارشاد و هیأت همراه از من پرسید، گفتم: بله فردا می آیند. آقای افراشته بسیار عصبانی و ناراحت بود که چرا از او دعوت به عمل نیامده است. گفتم، دعوت از افراد به عهده من نبوده و منظقه ویژه مسؤولیت دعوت را برعهده داشته است. به هر حال این بازدید بدون حضور استاندار وقت انجام گرفت، هر چند که بعداً مدیر روابط عمومی منطقه ویژه گفت: من دعوت نامه ی برای استاندار هم فرستاده ام.
در همان روز که وزیر ارشاد و هیأت همراه حضور داشتند یکی از برنامه ها مراسم کلنگ زنی مجتمع فرهنگی هنری عسلویه اعلام شد. وزیر راجع به این مجتمع از من پرسید، گفتم: من اطلاعی از چند و چون آن ندارم. چون  آقای صفار هرندی به گفته ی خودش دوست نداشتند که در مراسم کلنگ زنی پروژه ای شرکت نمایند. به هر حال اعلام شد که این پروژه از سوی سازمان منطقه ویژه اقتصادی طراحی و تعیین اعتبار شده است.
مراسم کلنگ زنی انجام شد و آقای دکتر رضوی مدیر عامل وقت سازمان منطقه ويژه اقتصادي  انرژي پارس  اعلام کرد که این پروژه طراحی و تعیین اعتبار گردیده و در فاصله ی دو سال تکمیل و به بهره برداری خواهد رسید.  ايشان نظرش این بود که مجتمع فرهنگي عسلويه برای استفاده مردم بومی آن منطقه خواهد بود.

بدون تردید این اقدام خوشایندی برای وزارت ارشاد بود که دغدغه ی مسائل و مشکلات فرهنگی منطقه عسلویه را داشت.
مدتی طول کشید و خبری از احداث مجتمع نشد. هر چه پیگیری کردیم نتیجه ای حاصل نشد در نهایت با پیگیری هایی که با وزارت ارشاد داشتیم، احداث مجتمع فرهنگی هنری دیگری در عسلویه از محل اعتبارات ملی مورد تصویب قرار گرفت.
با فرماندار وقت کنگان و بخشدار عسلویه رایزنی های لازم را برای تأمین زمین نمودیم و زمین مناسب از سوی شهرداری در اختیار اداره کل ارشاد بوشهر برای احداث مجتمع قرار گرفت. به دنبال آن، منطقه ویژه اعلام نمود که ما همان زمینی را که قبلاً مراسم کلنگ زنی در آن انجام شده بود در اختیار اداره ارشاد می گذاریم.
از آنجا که موقعیت آن زمین بهتر از زمینی بود که شهرداری در اختیار ارشاد قرار داده بود، ما پذیرفتیم. متأسفانه آن قدر، امروز و فردا شد  ولی خبری از واگذاری زمین نشد. این باعث شد که ما هم زمین شهرداری را از دست بدهیم و هم زمین منطقه ویژه را ! و چون زمین مناسب نداشتیم، تأمین اعتبار نیز صورت نگرفت.
دوبار رایزنی ما با بخشدار محترم عسلویه برای تأمین زمین شروع شد و با همکاری که کردند، زمین مناسب دیگری در شهر عسلویه به ارشاد واگذار گردید.
پیگیری  برای تأمین اعتبار ادامه پیدا کردکه خوشبختانه این اقدام نیز صورت گرفت در نهایت نقشه مجتمع فرهنگی هنری عسلویه در هفت هزار مربع طراحی گردید و به مناقصه گذاشته شد، پیمانکار مشخص گردید و همه هماهنگی ها برای آغاز عملیات اجرایی آن در هفته اول مرداد 1390 صورت گرفت که همزمان با خداحافظی اینجانب از اداره کل ارشاد استان گردید و مراسم کلنگ زنی انجام نشد؛ اگرچه کارهای مقدماتی احداث آن ادامه پیدا کرد ولی مراسم کلنگ زنی آن به طور رسمی در دهه فجر 1390 با حضور مسؤولان محترم انجام گرفت.
این مجتمع  فرهنگی هنری بعد از مجتمع بزرگ هنری بوشهر که در 4 تیر ماه 1390 با حضور دکتر حداد عادل  در اراضي آزادسده نظامي بوشهر عملیات اجرایی آن آغاز شد، دومین مجتمع فرهنگی هنری استان از نظر مساحت می باشد .
لازم به یاد آوری است که زیر بنای مجتمع های فرهنگی در مراکز شهرستان ها حدود 1500 متر می باشند این در حالی است که زیر بنای مجتمع فرهنگی هنری عسلویه هفت هزار متر مربع تعريف شده است.
نصرالله شفيعي

مدیران مسئول عضو انجمن نشریات غیردولتی کشور روز پنجشنبه (14 اردیبهشت) از منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس دیدن کردند؛ همچنین نشستی با حضور رستم قاسمی، وزیر نفت و احمد قلعه بانی مدیر عامل شرکت ملی نفت با این جمع برگزار شد.

در بازدید وزیر نفت به همراه انجمن نشریات غیردولتی از منطقه ویژه پارس

همانند دیگر بازدیدهای وزیر نفت و دیگر مسئولان عالی رتبه هیچ کس به مردم و مسایل زندگی افراد پیرامون تاسیسات گاز و پتروشیمی و طرح های پارس جنوبی اهمیتی نداد و دیدی نکرد بازدید بماند.

اما از اصحاب رسانه و کسانی که واقعیت ها را می نویسند بعید است که اطلاعی از مشکلات مردم نداشته باشند ..این وظیفه ذاتی خبرنگار است که تصویر را کامل و بی طرفانه به روی خوانندگان بازگو کند تا تصویری که مسئولان به آنها دیکته نمایند.

امیدواریم که خبرنگاران و ارباب رسانه هایی که به عسلویه تشریف آورده اند از بوی گاز و آلودگی های عجیب منطقه آزده نشده باشند و به حساب مهمانوازی مردم عسلویه نگذارند.

عکسهای یادگاری و تشریفات نفتیان نیز به تن و پوست شما بخورد.

نیازی به هیچگونه مقدمه و پیش گفتار نیست برای معرفی مقام والای معلم و نقش او در پیشرفت تمدن بشری. معلمی برگرفته از راه مقدس پیامبران اللهی که هدفشان اصلاح و آبادی زمین است. و برترین معلم همانا محمد مصطفی ست که برای سعادت بشریت اسلام را به ارمغان آورد.

و همانا شهید مطهری این راه را بهاری تر کرد.

و اما ما بچه های پایتخت اقتصاد ایران که نشان تبلور علم و دانش بشری در این بخش از ایران است ، قصد داریم در سایت تعلیم آی آر مسابقه ای به مناسبت روز معلم و گرامیداشت زحمات این الگوی بشری راه اندازی کنیم.

بی شک هریک از ما آدمها به حوادث و اتفاقاتی دچار شده ایم که یاد آنها لحظات خوش یا ناخوشی در ذهنمان تداعی میکند. خاطراتی که در گذشت سالهای عمر به یادگار مانده اند.

در این مسابقه از شما می خواهیم آن لحظات مدرسه و کتاب و دفتر و معلم را به کاغذ بپاشید تا یاد آن خاطرات شیرین یا شاید هم معمولی در ذهنتان خاموش نشود. مشعل مسابقه را به رسم زنده نگه داشتن روز معلم روشن میکنیم.

از دوستانی که خاطره ای در ذهن دارند و دوست دارند برایمان بفرستند لطفا بعد از به تحریر در آوردن نوشته هایشان به آدرس ایمیل ذیل ارسال نمایند

Ainalsadeh@gmail.com

به رسم تشکر به بهترین خاطره هدیه ای تعلق خواهد گرفت.

مهلت ارسال تا تاریخ 15 اردیبهست ماه

اما در عسلویه این روزها تنفس غیز ممکن است. نمی دانیم این اواخر چه شده است که فقط گاز سمی تنفس می کنیم!

حتی کسانی که این گازها را رها می کنند نیز تنفس می کنند. نوزادان در گهواره این سم غلیظ و عجیب را تنفس می کنند.

دانش آموزان و نوجوانان راهی برای فرار از این بلا ندارند... کارمندان و کارگران نیز شامه هایشان آزرده از این آلودگی هاست.

کمی بخود بیاییم. کمی در راه رفته تغییر ایجاد کنیم.

مسئولان گرامی بخاطر زندگی و بخاطر تداوم چرخه تولید در عسلویه لطفا به فکر خود و همکارانتان باشید.

لطفا ایستگاه سنجش آلودگی نصب کنید.راههای درمان را بگویید...

دوستی می گفت من هر روز با دیدن این مشعلها خودم را نفرین می کنم و به گریه می افتم ... این دوست زمانی نماینده مجلس بود و برای تصویب طرح پارس جنوبی تلاشها کرده بود.