مديركل محيط زيست بوشهر:راه‌اندازي سيستم تصفيه فاضلاب درپارس جنوبي ضروري است!!!!!!(آیا جدی می گیرند)

مدير كل حفاظت محيط زيست استان بوشهرگفت:باتوجه‌به بالابودن آلودگي فاضلاب درطرح‌هاي پتروشيمي در دست اجرا در پارس جنوبي، راه‌اندازي سيستم‌تصفيه‌فاضلاب دراين منطقه ضروري است.

امير مهدوياني يكشنبه درگفت وگو با خبرگزاري جمهوري‌اسلامي افزود:واحدهاي پتروشيمي بدليل نوع فرايند،فاضلاب زيادي توليد مي‌كنند كه براي حفظ محيط زيست بايد سيستم‌هاي تصفيه فاضلاب صنعتي راه‌اندازي شود.

وي اظهارداشت:برنامه ريزي براي جمع‌آوري و تصفيه فاضلاب واحدهاي پتروشيمي درعسلويه به صورت مشترك در قالب يك واحد در پتروشيمي مبين انجام مي‌شود.

مهدوياني گفت:روند اجراي طرح پتروشيمي مبين باپيگيريهاي انجام شده با شتاب بيشتري در دست اقدام است.

وي گفت: اين درحالي است كه يكي از طرح‌هاي پتروشيمي در پارس جنوبي به بهره‌برداري رسيده‌است كه‌ضرورت تسريع دراجراي طرح پتروشيمي مبين رادو چندان كرده‌است.

مديركل حفاظت محيط زيست استان بوشهر افزود:به دليل اينكه سيستم تصفيه فاضلاب پتروشيمي مبين براي تعداد مشخص واحدهاي پتروشيمي طراحي شده است و تعدد طرح‌هاي پتروشيمي در دست اجرا ضروري است كه براي واحدهاي ديگر نيز واحدي همچون پتروشيمي مبين درنظرگرفته شود و ياهر واحد،سيستم تصفيه فاضلاب جداگانه داشته باشد.

مهدوياني با اشاره به اينكه چندين فاز پالايشگاهي نيز در عسلويه در دست ساخت‌است‌افزود:بيشترين آلودگي فازهاي پالايشگاهي درپارس جنوبي عمدتا آلودگي هوا است كه تاكنون تا حد كمي نسبت به استقرار كنترل آلودگي هوا در اين منطقه اقدام شده‌است.

وي اضافه كرد:اين درحالي‌است كه تاكنون پنج فاز پالايشگاهي در پارس جنوبي به بهره‌برداري رسيده‌است.

مهدوياني اظهارداشت:مهارگازهايي كه هم‌اينك از فازهاي پالايشگاهي در پارس جنوبي مي‌سوزد علاوه‌برجلوگيري ازآلودگي هوا باعث صرفه اقتصادي نيزخواهد شد.

 

اصولا مجتمع های پتروشیمی با چه اصول زیست محیطی اینگونه در کنار هم ساخته شده اند. مطمئن باشید تا ده سال آینده خلیج فارس به مردابی از ماهیان مرده بدل خواهد شد.

دریابید نای بند را

باز هم تلخ و گزنده بود گزارشي از «پارك ملي ناي بند در سراشيبي سقوط» گزارشي كه روزنامه‌ي آينده‌ي نو آن را تهيّه ديده بود، به تاريخ سه‌شنبه 16 آبان ماه 1385 .
باوركردني نيست از مجموع 23 هزار هكتار وسعت پارك ملي ناي بند هم اكنون 13 هزار هكتار در اختيار سپاه است و پارس جنوبي نيز در انتظار موافقت مسئولان براي تصاحب 10 هزار هكتار مابقي است. احداث جاده توسط سپاه، انجام مانورهاي نظامي هر از گاهي در منطقه، چنان تأثير نامطلوبي روي پستانداران گذاشته كه شمار جبيرهاي ناي بند از 96 رأس در دهه‌ي 70 هم اكنون به چهار رأس در آخرين سرشماري انجام شده، كاهش يافته است. آلودگي هوا در منطقه در حالي رو به افزايش است كه تاكنون تنها شش فاز از مجموع 28 فاز پالايشگاهي پارس جنوبي به بهره‌برداري رسيده است. و هزاران تن گوگرد بدون رعايت ملاحظات زيست محيطي در گوشه و كنار منطقه، تخليه شده و چنان هوا را آلوده كرده كه عمق فاجعه‌ي رخ داده در آينده‌اي نه چندان دور به خوبي خود را نشان خواهد داد.
از طرفي ساخت و سازهاي گسترده‌ي منطقه‌ي ويژه‌ي اقتصادي پارس جنوبي و احداث چندين جاده و هتل و فرودگاه بين المللي در حريم پارك ملي ناي بند، وسيع‌ترين رويشگاههاي جنگلي مانگرو در استان بوشهر را در مرحله‌ي انهدام كامل و خشكي قرار داده است. به طوري كه هم اكنون شريان‌هاي حياتي اين جنگل‌ها كه وابسته به جزر و مد دريا و و آب شيرين بالا دست بوده‌اند از دو جهت شمال و جنوب كاملاً مسدود شده و درختان حرا، حتي در پارك ملي ناي بند در آستانه‌ي خشكي قرار گرفته‌اند.
پس بايد گفت باز هم فاجعه‌ي زيست محيطي در نزديكترين مكان به ما در حال رخ دادن است. فاجعه‌اي كه هم نسل ما و هم آيندگان را به تأسف عميقي وامي دارد. تأسفي هر چند ارزشمند امّا ناكافي.
ناي بند دارد با مرگ تدريجي دست و پنجه نرم مي‌كند و يكي از بزرگترين زيستگاههايي كه طبيعت در طي صدها سال موفق به ايجاد آن شده است ما چه آسان آن را از دست مي‌دهيم. و اين چنين است كه ناي بند با همه‌ي زيبائيها و جاذبه‌هايش در حال خداحافظي كردن با ماست. آيا بايد گفت خداحافظ ناي بند؟!