بخش عسلويه در شهرستان کنگان آخرین بخش استان پر خیر و زرخیز بوشهر می باشد. موقعیت ممتاز و جالب این بخش در میان سه استان بوشهر، فارس و هرمزگان ویژگی خاصی به این منطقه بخشیده است.

 بخش عسلویه از شمال به کوههای سرافراز زاگرس، از شرق به شهرستان پارسیان]گاوبندی سابق[ (استان هرمزگان)، از غرب به شهر کنگان (استان بوشهر) و از جنوب به خلیج نیلگون و همیشه فارس محدود می باشد.

ذخاير اثبات شده گاز جهان ۱۷۵ تريليون متر مکعب برآورد شده که ۲۶ تای آن يعنی ۱۵ درصد متعلق به ايران است.روسيه با ۲۷ درصد اول است. حالا از آن ۱۵ تای ايران حدود ۶ تريليون در پارس جنوبی است با فرض نصف نصف با قطر. يعنی کل پارس جنوبی ۱۴ تا ظرفيت دارد. با فرض ۸ سنت برای متر مکعب گاز و ۴۰ دلار برای هر بشکه ميعانات گازی (يک چيزی مثل نفت) ارزش دلاری اين ميدان حدود ۲۰۰۰ ميليارد دلار است. مبلغ وحشتناک است.

28 فاز گازی و 12 طرح پتروشیمی طرح پارس جنوبی در محدوده بخش عسلویه قرار دارند.

 بخش عسلويه با 21 روستا و دو شهر نخل تقی و عسلویه دارای جمعیت 54320 نفر  طبق سرشماری سراسری 1385 می باشد.آب و هوای گرم و خشک این منطقه نیاز به آب را یکی از دغدغه های اساسی اهالی آن ساخته است.

راستی چه دلیلی دارد که باگذشت این همه سال هنوز مردم عسلویه از آب بسیار شور و کاملا غیر بهداشتی استفاده می کنند.

درتاریخ زمسان سال 84 دکتر کرباسیان قول حل نهایی مشکل آب را دادند.

و هنوز از آب سالم خبری نبود....

تا اینکه رئیس مجلس مردم را قابل دانسته و در تیرماه سال 85 که جهت انعقاد قرارداد فازهای 15 و 16 با سپاه پاسداران همراه وزیر نفت به عسلویه آمد،.بلندپایه ترین مقام دولتی که در جمع مردم عسلویه حاضر شده بود.با دیدن پلاکاردهای العطش العطش مردم اینگونه اظهار داشت:

آیا مشکل در تیرماه 85 حل شد؟؟؟

و هنوز مشکل ادامه دارد.مردم بخش عسلویه (به استثنای 6 روستا که از 7 سال پیش با کمکهای مردمی و مساعدتهای اداره آبفار و جهاد سازندگی اقدام به حفر چاه نمیه عمیق نموده اند) از آب شورتر از خلیج فارس استفاده می کنند..منطقه ویژه آب شرب ،را با تانکر به آب انبارهای غیر بهداشتی(برکه) که به روش 300 سال پیش ساخته می شوند ذخیره می کند تا مردم از آن استفاده کنند.کیفیت این آب تصفیه شده نیز بسیار پایین می باشد.

با وجودی که سابقه تاریخی منطقه وجود منابع زیر زمینی سرشاری در منطقه ذکر می کند همچنین طرح جامع آب که چند سال پیش توسط منطقه ویژه تهیه شد مسکوت مانده و علامت سوال در ذهن متبادر می نماید.

به نظر شما آیا بازهم به وعده های مسئولان درباره آب اعتماد کرد؟؟؟

در این جا فقط چند نقل قول از حرفهای مسئولان را در این باره آورده ایم.

عکسهای از منابع ذخیره آب ئر حال حاضر در بخش عسلویه پایتخت اقتصادی جمهوری اسلامی ایران

برکه (Berkeh) آب انباری که از حدود ۳۰۰ سال ژیش برای نگه داری آب باران اینگونه ساخته می شد.

چاه های منطقه با توجه به کمبود بارندگی و مصرف از این منابع محدود رو به خشکی می روند.

برکه ای قدیمی که هنوز از آن استفاده می شود.

نظر را به خوانندگان وا می گذاریم تا راهکار پیگیری این مساله را برای ما شفاف سازند. 

با تشکر از دوستان عزیز دانشجویان خواجه نصیر  که مشکلات این قطع از خاک میهنمان را در وبلاگشان منعکس نمودند.

لینک این مقاله در وبلاگ گروهی دانشجویان خواجه نصیر