روز گذشته روز ترافیک مناسبت های مهم بود.یکی از این مناسبتها روز زن بود..در پست های بعدی به دیگر مناسبتها خواهیم پرداخت.


روز زن و ولادت حضرت فاطمه سلام الله علیها و بزرگداشت مقام زن که در منطقه عسلویه تنها به نصب بنر و نشست محدود با زنان کارمند منحصر شد و نمود چندانی برای زنان بخصوص بانوان و دختران منطقه نداشت.

مشکلات فراوانی که دختران بخصوص دانشجویان و دانش آموزان نیاز به بررسی عمیق و اصولی و توجه از سوی همه مسئولان بخصوص اولیاء محترم و مسئولان دولتی و همچنین ائمه جمعه دارد.

 * توجه به استعداد نخبگان دختر در منطقه و هدایت استعداد آنها : در منطقه بانوانی داریم که دارای مدارک بالا و فوق لیسانس می باشند ولی متاسفانه بدلیل بی توجهی مسئولان و عدم استفاده از تخصص آنها موجب سرخوردگی و بعضا افسردگی شده و استعداد خدادادی آنها در حال تلف شدن می باشد.

* حضور اجتماعی زنان  : با توسعه و پیشرفت منطقه شاهد حضور اجتماعی بیشتر زنان و دختران هستیم و مشارکت آنها در فعالیت های اجتماعی و داوطلبانه افزایش پیدا کرده است نمونه آن حضور خوب زنان در ثبت نام کاندیداتوری انتخابات شورا می باشد و در صورت رعایت ضوابط عرفی و ملاحظات جامعه سنتی می تواند الگوی خوبی برای نمایش رشد فرهنگی و اجتماعی منطقه باشد.

* ایجاد رشته های مورد نیاز و متناسب برای بانوان : وجود دانشگاه پیام نور عسلویه و دانشگاه جامع علمی کاربردی فرصت بسیار مهمی برای رشد و توسعه همه جانبه منطقه و امکان ادامه تحصیل بانوان را فراهم نمود.

ضمن تشکر از بانیان این امر و بخصوص آقای جابر قاسمی رئیس و موسس این دانشگاه ها بجاست که رشته های این دانشگاه متناسب با نیاز جامعه شهرستان عسلویه و بخصوص بانوان ایجاد شود.

رشته هایی که بازار کار خوب و متناسب با عرف جامعه و ضامن اشتغال فارغ التحصیلان آن باشد.  هم اکنون فارغ التحصیلان رشته هایی همچون روانشناسی ، روابط عمومی ، مطالعات اجتماعی و ادبیات بخصوص بانوان خانه نشین هستند و عملا استفاده ای از این تخصص ها نمی شود.

* استفاده آموزش و پرورش از توانایی های فارغ التحصیلان دختر : متاسفانه اداره آموزش و پرورش عسلویه هیچ برنامه های برای استفاده از توانایی های دختران فارغ التحصیل منطقه ندارد بگونه ای که بسیاری از مراجعان دختر به این اداره با بی عنایتی و عدم پاسخ شفاف مسئولان مواجه می شوند در حالی که در مصاحبه های گوناگون مسئولان آموزش و پرورش شاهد گلایه از کمبود نیرو هستیم . و این تناقض بزرگی است که نیاز به برنامه ریزی علمی و سیستماتیک دارد.

نظرشما خوانندگان گرامی چیست؟

منتظر نظرات و راهکارهای شما دوستان گرامی هستیم.